หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธัมมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๔
150
พระธัมมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๔
ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 148 [สมบัติย่อมสำเร็จแก่เด็ก ๆ ได้] พระศาสดา เสด็จมาแล้ว ตรัสถามว่า "ภูฏฐ์ทั้งหลาย บัดนี้ พวกเธอสนทนากันด้วยเรื่องอะไรหนอ ?" เมื่อพวกเธอ กรุณาทูลว่
ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสถามเกี่ยวกับเรื่องที่พวกภูฏฐ์สนทนา เมื่อได้ยินคำตอบเกี่ยวกับชื่อ เขาจึงได้เสด็จมาแสดงธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของเด็ก ๆ ที่มีความเพียรในศาสนา พระองค์ได้บอกว่าผู้ที่ยังหนุ่มและตั้ง
พระมหามวรร วรรณา
151
พระมหามวรร วรรณา
ประโยค - พระเริมมาทัตถุถูกแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 149 ๒๖. พระมหามวรร วรรณา ๑. เรื่องพระมหามวรรผู้มีความเลื่อมใสมาก [๒๖๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวน ทรงปรารภพระมานะ ผู้มีความเลื่
พระมหามวรรได้รับรู้พระธรรมเทศนาของพระผู้สอนไว้ด้วยความเลื่อมใส โดยกล่าวถึงการต้อนรับพระภิกษุและความสำคัญของการสนทนาในหมู่พระภิกษุ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของพระธรรมในชีวิตของพระมหามวรร.
พระธัมม์ทุทธ ภาค ๘ - พระอรหันต์และความเลื่อมใส
152
พระธัมม์ทุทธ ภาค ๘ - พระอรหันต์และความเลื่อมใส
ประโยค - พระธัมม์ทุทธถูกแปล ภาค ๘ - หน้า 150 วิหาร ถวายบังคมพระศาสดา กราบกูลเนื้อความนั้น. [ไม่เป็นอาบัติเพราะมิยินดีต่อท่านนั้น] พระศาสดา ตรัสเรียกกิญจังหลายมาแล้ว ตรัสถามว่า "ภิกษุทั้งหลาย ข้อ
ในบทนี้ พระศาสดาตรัสถามภิกษุทั้งหลายเกี่ยวกับการกราบบังคมพระศาสดาและความอับอายที่เกิดจากความรู้สึกต่างๆ รวมถึงการกล่าวด้วยความเลื่อมใสในพระอรหันต์ ซึ่งพวกเขาไม่รู้สึกเยินดี จากนั้นพระองค์ก็ทรงให้คำแนะ
พระจิ่มปฏิทูฉบับแปล ภาค ๙
153
พระจิ่มปฏิทูฉบับแปล ภาค ๙
ประโยค - พระจิ่มปฏิทูฉบับแปล ภาค ๙- หน้าที่ 151 บัณฑองค์ซึ่งสัมปุฏด้วยญาณ คือ จงบรรเทา ได้แก่ จงขับไล่ถามแม่ทั้ง ๒ เสียเถิด คำว่า พุทธมฺผ นั้น เป็นคำร้องเชิญพระจิตถิ่นสังหรพหลาย. บทว่า สงบารานิ ควา
พระจิ่มปฏิทูฉบับแปล ภาค ๙ เน้นย้ำเรื่องของบัณฑิตที่มีญาณและการบรรเทาอุปสรรค รวมถึงการระลึกถึงความสิ้นไปของสิ่งต่างๆ โดยระบุถึงคำว่า พุทธมฺผ และการบรรลุไปสู่นิพพาน นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการรับรู้ที่มาจาก
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 152
154
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 152
ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้ที่ 152 ๒. เรื่องภิกขุภาพ [๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปะทะอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภภิกษุมากรูป ศรัทธา ธรรมเทคนิคว่า "ยกท ุลยสุม ธมมุต" เป็นต้น. [พระสารีบ
ในพระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 152 พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของภิกขุที่มีศรัทธา และทำการสอนเรื่องธรรม ๒ ประการ ได้แก่ สริตบุคคมะและวิปัสสนา ผ่านการสนทนากับพระสารีบุตรเถระ ในการศึกษาธรรมมาจากมุมมองข
หน้า6
155
ประโยค - พระธัมม์ทัณฑ์ถูกอแพลภก ภาค ๙ หน้า 153 ทั้งปวง ซึ่งสามารถเพื่อประกอบไว้ในวิฑูธของพระธิษสามนั่น ผู้รู้อย่างนี้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ คือความสิ้นไป ในกาลอบนเทศนา ภิกษول่านั้น แม่ทั้งหมด ตั้ง
พระธัมม์ทัต: ความหมายและการตีความศาสนา
156
พระธัมม์ทัต: ความหมายและการตีความศาสนา
ประโยค-พระธัมม์ทัตถูกคอมแปล ภาค ๔-หน้าที่ 154 ๑. เรื่องมา [๒๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อตระทับอยู่ในพระเวสน์ ทรงปรารภความตรัส พระธรรมเทศนานี้ว่า "ยุตสุด ปร๋ ปร๋ ว่า" เป็นต้น. [มากปลอมตัวถูก
ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาทรงตรัสเกี่ยวกับมารที่ปลอมตัวเข้ามาถามเกี่ยวกับการฝัง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างมารกับความบาปและความไร้ประโยชน์ของการมีฝัง. การสนทนานี้แสดงให้เห็นถึงแนวคิดที่ว่าผ
พระจอมทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 155
157
พระจอมทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 155
ประโยค - พระจอมทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 155 แก้ผู้อื่น เพราะความไม่มีการยึดถือว่า "เรา" หรือว่า "ของเรา," เรายกผู้นั้น ซึ่งชื่อว่า มีความกระวนกระวายไปปราศแล้ว เพราะอัน ไปปราศ แห่งความกระวนกระวายค
ในบทนี้มีการกล่าวถึงการปล่อยวางจากการยึดถือในตัวเองและสิ่งของที่เกี่ยวข้อง ซึ่งส่งผลให้เกิดความสุขและการบรรลุอริยผลต่างๆ โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนและประสบการณ์ของผู้คนที่มีการฟังเทศนา ทำให้เกิดการเติบโต
พระธัมมปฏิสังขรณ์ภาค ๔ - หน้าที่ 157
159
พระธัมมปฏิสังขรณ์ภาค ๔ - หน้าที่ 157
ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ภาค ๔ - หน้าที่ 157 ผู้เดียวในป่า ชื่อว่าผู้มีจินอันกระทำแล้ว เพราะกิจ ๑๖ อย่างอัณฑนา ทำด้วยมรรค ๔ แล้ว ชื่อว่าอาหามะสมได้ เพราะไม่มีอสมะทั้งหลาย บรรลุประโยชน์อันสูงสุด คือพ
บทนี้กล่าวถึงการบรรลุพระอรหัตของพระมหาน ที่มีจินอันกระทำแล้ว และเป็นประโยชน์แก่การประชุม โดยเน้นที่กิจ ๕ ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับทุกข์ มรรค และปัจจัยประจามที่ควรได้รับการพิจารณา เนื้อหายังเจาะลึกถึงความ
พระอานนทเถระ ในพระธัมมปทัฏฐุภัณฑ์ แปล ภาค ๘
160
พระอานนทเถระ ในพระธัมมปทัฏฐุภัณฑ์ แปล ภาค ๘
ประโยค - พระธัมมปทัฏฐุภัณฑ์แปล ภาค ๘ - หน้าที่ 158 ๕. เรื่องพระอานนทเถระ [๒๖๒๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในปราสาทของอุบาสิกาอิริยา มารดา ทรงปรารภพระอานนทเถระ ตรีสพระธรรมเทคณานว่า "ท
ในบทนี้กล่าวถึงพระอานนทเถระขณะประทับอยู่ในปราสาทของอุบาสิกาอิริยา สถานะการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพระศาสดาทรงปรารภพระอานนทเถระ ขณะเดียวกันก็มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่สำคัญในวันมหาปราฏเฏ ซึ่งมีทั้งการบรรยายถึ
พระธรรมปัททุตภาค ๘ - หน้าที่ 160
162
พระธรรมปัททุตภาค ๘ - หน้าที่ 160
ประโยค - พระธรรมปัททุตถูกแปลภาค ๘ - หน้าที่ 160 บุคคลไม่รู้ (ปลอมเพศ) หารู้เรื่องไม่. ว่าฉานี ความว่า ฝ่ายพระจิณาสพ เปลืองหมู่แล้ว ผลง อยู่สีอร ชื่อว่าสร่งเรื่อง. ว่าท่า เตษลา ความว่า ส่วนพระสัมมาสัม
ข้อความนี้อธิบายเกี่ยวกับการบรรลุธรรมและการครองงำเดชแห่งศีลของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเน้นถึงการรุ่งเรืองในธรรมที่สัมพันธ์กับความรู้และบุญของพระอานนทเถระ ข้อมูลสำคัญยังคงเป็นเรื่องราวที่มีอิทธิพลในทางพ
พระธรรมบทอุทุรถก แปล ภาค ๔
164
พระธรรมบทอุทุรถก แปล ภาค ๔
ประโยค - พระธรรมบทอุทุรถกแปล ภาค ๔ หน้าที่ 162 บทว่า ตมุมา ความว่า บุคคลที่พระศาสดาสั่งเรียกว่า 'พรหมณ' เพราะความเป็นผู้บำอ่อนน้อมแล้ว บุคคลที่พระศาสดา ตรัสเรียกว่า 'สมณะ' เพราะความประพฤติสง่างอุทิศธ
เนื้อหานี้อธิบายถึงความหมายและการประพฤติของบุคคลในพระศาสนา เช่น 'พรหมณ' และ 'สมณะ' ซึ่งมีความสำคัญในด้านการบำรุงความประพฤติที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการขับไล่ความไม่ดีในตนเอง และการทำให้ศาสนธรรมม
เรื่องพระสารีบุตรเถระ
165
เรื่องพระสารีบุตรเถระ
ประโยค - พระจัมปัททุถูกแปล ภาค ๔ - หน้า page 163 3. เรื่องพระสารีบุตรเถระ [๒๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทราวัน ทรงปรารถพระสารี- บุตรเถระ ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "น พุทธมณฑล" เป็
ในเรื่องราวนี้พระศาสดาทรงตรัสถึงพระสารีบุตรเถระและการสนทนาที่เกิดขึ้นเมื่อพราหมณ์ถามถึงการโกรธ พระเถระมีความเข้มแข็งในการไม่โกรธแม้เผชิญกับการ provocation จากพราหมณ์. เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นถึงความสำค
พระวิมลทัศนุภาพ เล่า ภาค ๔ - หน้าที่ 164
166
พระวิมลทัศนุภาพ เล่า ภาค ๔ - หน้าที่ 164
ประโยค - พระวิมลทัศนุภาพเล่า ภาค ๔ - หน้าที่ 164 พระผู้เป็นเจ้าสมบูรณ์ด้วยคุณ" ดังนี้แล้ว หมอรองเท้าของพระเณร เรียว่า "ขอท่านจอดโทษแก้กระผมเกิด ขอบรับ" เมื่อพระเณร กล่าวว่า "นี่อะไรน่ะ ?" จึงเรียนว่า
เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพระเณรถามถึงสาเหตุทำให้พราหมณ์ขอถอนโทษ มนุษย์กลุ่มหนึ่งแสดงความโกรธต่อพระผู้เป็นเจ้าและการกระทำของพราหมณ์ เหตุการณ์แสดงให้เห็นถึงความขัดแย้งและการทดสอบที่พระเณรต้องเผชิญ ในขณะที่
พระจันทร์ถูกฉีกออกเป็น ๔
167
พระจันทร์ถูกฉีกออกเป็น ๔
ประโยค - พระจันทร์ถูกฉีกออกเป็น ๔ - หน้าที่ ๑๖๕ พวกมนุษย์. ท่านถูก ขอรับ. พระเถร กล่าวว่า "พรรหม this นั้น ประหารถแล้ว (แต่) ได้ ขอชมแล้ว, พวกท่านจงไปกันเถิด" ส่งพวกมนุษย์ไปแล้ว ให้ พระมหดกลับ ได้ไปส
บทสนทนาที่เกี่ยวข้องกับพระเถรและความเห็นเกี่ยวกับพราหมณ์ กล่าวถึงการประชุมของภิกษุที่มีการถกเถียงกันเกี่ยวกับคุณสมบัติและความเหมาะสมของพราหมณ์ พระศาสดาทรงแสดงธรรมและเตือนให้รู้ถึงความไม่ควรประหารถพราห
พระธัมม์ทัณฑ์ ภาค ๔: การเข้าใจในใจและอารมณ์
168
พระธัมม์ทัณฑ์ ภาค ๔: การเข้าใจในใจและอารมณ์
ประโยค - พระธัมม์ทัณฑ์ถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ ๑๖๖ เกี่ยวกับใจ จากอารมณ์อันเป็นที่รักทั้งหลายใด, ความเกี่ยวกับนั้น ย่อมเป็นความประเสริฐไม่ น้อยแก่พระรมย์, ใจอุ่นสัมปุฏด้วยความ เมียดเบียน ย่อมกลับได
เนื้อหานี้กล่าวถึงบทเรียนจากพระธัมม์ทัณฑ์ที่เน้นถึงความสำคัญของจิตใจและความสัมพันธ์กับอารมณ์ แม้ว่าอารมณ์อาจจะนำความทุกข์เข้ามา แต่ใจที่อุ่นสามารถนำไปสู่การสงบสุขได้ การฝึกฝนใจและการอยู่ร่วมกันอย่างมี
พระธัมม์ทัศนะฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 167
169
พระธัมม์ทัศนะฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 167
ประโยค - พระธัมม์ทัศนะฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 167 พรหมมันผู้เป็นนิรันดรสพันนั่น, ที่แท้ ย่อมเป็นความประเสริฐอันมีประมาณ ยิ่งที่เดียว. บทพระคาถากว่า ยาทันติอโร มนโท มนโท ปิยหนิ คำว่าก็ ความเกิดขึ้นแห่
เนื้อหาวิเคราะห์เกี่ยวกับความโกรธและผลกระทบต่ออารมณ์และจิตใจของมนุษย์ โดยใช้บทพระคาถาเป็นตัวอย่างในการสอนให้เข้าใจธรรมะและการควบคุมอารมณ์ การอธิบายถึงธรรมชาติของใจที่ถูกความโกรธครอบงำและวิธีการที่จะสา
หน้า18
170
ประโยค - พระฉันทบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๙ - หน้า ที่ 168 ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอริยผลทั้งหลาย มี โสดาปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องพระสารนิวุตรเถร ขบ.
พระธรรมบทที่ถูกอธิบายแปล ภาค ๔ - พระนางมหาปชาบดีโกฉมี
171
พระธรรมบทที่ถูกอธิบายแปล ภาค ๔ - พระนางมหาปชาบดีโกฉมี
ประโยค - พระธรรมบทที่ถูกอธิบายแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 169 ๘. เรื่องพระนางมหาปชาบดีโกฉมี [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระสาวก เมื่อปรับอยู่ในพระเศวตวัน ทรงปรารถนาพระนางมหาปชาบดีโกฉมี ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "ยสสู ถ
เนื้อหาส่วนนี้อธิบายการปรากฏตัวของพระนางมหาปชาบดีโกฉมีในเรื่องราวเมื่อพระสาวกปรับอยู่ในพระเศวตวัน และการตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับ 'ยสสู ถานนะ' โดยพระศาสดาทรงบัญญัติธรรม ๙ ประการสำหรับพระนางและบริวาร ม
พระอิฐมปทุติถกุาแปล ภาค ๘ หน้าที่ 170
172
พระอิฐมปทุติถกุาแปล ภาค ๘ หน้าที่ 170
ประโยค - พระอิฐมปทุติถกุาแปล ภาค ๘ หน้าที่ 170 [คนที่ควรเรียกว่านพรหมณ] พระศาสดา ทรงสับคำของภิกษุเหล่านั้นแล้ว จึงตรัสว่า "ครูธรรม ๘ ประการ เราให้แล้วแก่พระนางมหาชาดิโคดมมิ, เรา เองเป็นอาจารย์ เราเอ
ในหน้าที่ 170 ของพระอิฐมปทุติถกุาแปล ภาค ๘, พระศาสดาตรัสแสดงความสำคัญของการเว้นจากความชั่วในทางกาย วาจา และใจ โดยบุคคลที่สำรวมแล้วว่าสามารถเรียกว่าเป็นพราหมณ์ได้. นอกจากนี้ยังอธิบายถึงกรรมและผลของกรรม